در نتیجه تغییرات آب و هوایی، پروانه ها دائما در حال پرواز هستند؛ هر بار بیشتر و طولانی تر از دفعات قبل. این موضوع به آنها کمک می کند تا راحت تر از مناطق طبیعی مختلف و چند تکه عبور کرده و بر آنها فائق آیند.
    دکتر آنوک کورمونت از دانشگاه Wageningen طی چند تابستان متوالی پروانه های پارک ملی DeHoge Velwe نزدیک فرودگاه دیلن را مورد مطالعه و بررسی قرار داد. پروانه های کوچک بوته زار، پروانه های قهوه ای علفزار، پروانه های بوته های لاله واژگون و پروانه های آبی نقره ای، گروه های مورد مطالعه کورمونت بودند.در این مطالعه مسیرهای پروازی صدها پروانه توسط Gps دنبال شد. مطالعه مسیرهای هر یک از این پروانه ها نیم ساعت به طول می انجامید. مرتبط ساختن این داده ها با شرایط آب و هوا باعث ایجاد نگرش جالبی راجع به اثرات ممکن تغییرات آب و هوایی شد.
    تاثیر تغییرات آب و هوایی بر توزیع گونه های مختلف پروانه ها در هلند یکی از نظرات کورمونت بود. چند پارگی مناظر طبیعی هلند می توانست خطری برای زیست تنوع (تنوع زیستی) باشد چرا که محل سکونت پروانه ها بسیار محدود یا به طور کلی از بین می رفت.
    یکی از راه های جلوگیری این مساله تاسیس ساختار اساسی اکولوژیکی است. این موضوع باعث می شود که تغییرات آب و هوایی عامل یاری دهنده باشد. پروانه ها معمولادر هوای صاف و آرام پرواز می کنند و تغییرات آب و هوایی باعث می شود دوره های آب و هوایی صاف و آرام بیشتر شده و به پروانه ها کمک بیشتری شود.
    در نتیجه آنها بیشتر از قبل و در مدت زمان های طولانی تر به پرواز درمی آیند. این مساله باعث می شود که شانس آنها برای عبور از یک ناحیه به ناحیه ای دیگر بیشتر شده و توانایی تشکیل محل سکونت جدید ارتقاء یابد.
    توزیع بالقوه پروانه تا حد زیادی متاثر از تغییرات آب و هوایی است و این موضوع در نواحی چند پاره و تکه تکه از اهمیت بالایی برخوردار است، اما از آنجایی که معمولاپروانه ها تصوری در مورد این که کجا محل سکونت مناسبی است، ندارند ما باید آنها را به مسیر درست هدایت کنیم.
    این کار با ایجاد خطوط به هم پیوسته ای از گل های زینتی یا کمربندهای سبز جاده ای امکان پذیر است.

منبع: روزنامه جام جم، شماره ۳۱۰۷ به تاریخ ۲۹/۱/۹۰، صفحه ۱۲ (دانش) برگرفته از: نشنال جغرافی