کرم های قوزه پنبه, میوه گوجه فرنگی و پیله خوار نخود

 

گونه هاي شب پره متعلق به دو جنس Helicoverpa و Heliothis (از خانواده Noctuidae) از مهمترين آفات محصولات كشاورزي در ايران و جهان مي باشند. در ايران تاكنون ۶ گونه زیر از مناطق مختلف شناسايي شده اند:

Helicoverp armigera

Heliothis  peltigera

Heliothis viriplaca

Heliothis incarnata   

Heliothis nubigara

Heliothis maritima

سه گونه اول از نظر خسارت به محصولات كشاورزي بخصوص روي نخود، پنبه، گوجه فرنگي مهم تلقي مي گردند. گونه H. armigera از لحاظ پراكنش يكي از گسترده ترين آفات كشاورزي در سراسر آفريقا، خاورميانه، جنوب اروپا، هند، آسياي مركزي و جنوب شرقي، شرق و شمال استراليا، نيوزلند و بسياري از جزاير شرقي اقيانوس آرام ميباشد.  ويژگيهايي نظير پلي فاژي، توانايي تحرك و جابجايي بالا و توانايي توسعه مقاومت به اكثر حشره كشهاي متداول باعث گشته تا اين حشره به يك آفت مهم در يك دامنه جغرافيايي وسيع تبديل گردد. در صورتي كه گونه هاي   H. peltigeraو  H. viriplacaآفت بعضي از محصولات كشاورزي با گسترش جغرافيايي محدود تر (H. viriplaca) يا دامنه ميزباني محدود تر (H. peltigera) مي باشند.

 

مطابق با مطالعات انجام شده در مورد تغييرات جمعيت گونه H. armigera ميتوان به موارد زير اشاره داشت: (1) فنولوژي فصلي: تعداد نسل ممكن در سال و فراواني فصلي جمعيت  بطور مستقيم متاثر از درجه حرارت، توالي ميزباني و مناسب بودن ميزبان مي باشند. بارندگي بطور غير مستقيم، با تاثير بر روي فراواني و مناسب بودن گياهان ميزبان،  بر روي فراواني فصلي جمعيت  اثر مي گذارد. در مناطق حاره اي كه ميزبان موجود باشد اين گونه قادر است بطور دائم زاد و ولد كرده و در طي 28-30 روز يك نسل را تكميل كرده و 10-11 نسل در سال توليد نمايد. در اغلب سيستمهاي كشاورزي مناطق نيمه حاره و معتدل 3-5 نسل معمول مي باشد. نسلهاي مجزا هميشه مشخص نيستند چون بعد از اولين يا دومين نسل بهاره  همپوشاني قابل ملاحظه اي بين نسلها روي مي دهد. توالي ميزبانهاي گياهي در دسترس هنگام فصل زاد و ولد مهم ترين عامل تعيين كننده خسارت بالقوه جمعيتهاي اين حشره ميباشد. در بسياري از مناطق تا نسل دوم، سوم يا حتي چهارم اين گونه به آفت محصولات زراعي تبديل نمي گردد ؛ (2) مرك ومير و كنترل (تنظيم) جمعيت: در بسياري از سيستمهاي كشاورزي اين حشره دچار مرگ ومير قابل ملاحظه اي مشود كه  بعلت تاثيرات  آب و هوا، شكارگرها و پارازيتوئيد ها، و بواسطه اثرات مستقيم گياه ميزبان روي بقا و رشد اين حشره مي باشد. اكثر اين مرگ وميرها در مرحله تخم و سنين اوليه لاروي رخ مي دهد كه نشاندهنده كاهش مرگ و مير با افزايش سن مي باشد. تعداد معدودي جدول زندگي براي جمعيت هاي مزرعه اي اين آفت درست شده است. نهايتهاي درجه حرارت و رطوبت و عوامل جوي ديگر نظير باد بنظر ميرسد كه مسئول مرگ ومير تخم، لارو و شفيره اين آفت باشند. اثرات عوامل غير زنده اغلب دست كم گرفته مي شود و اهميت مرگ و مير طبيعي، بخصوص بر اثر شكارگرها و و پارازيتوئيد ها، در فراواني فصلي جمعيت اين حشره كم درك شده است. فهرست شكارگرها و پارازيتوئيد هاي اين آفت براي بسياري از مناطق مشخص گرديده است  ولي مقايسه درجه كنترل اعمال شده توسط آنها در مناطق مختلف بواسطه روشهاي متفاوت بكار رفته وضعيت بغرنجي را بوجود آورده است. بطوريكه اثر شكارگرها و و پارازيتوئيد ها تحت واژه هايي نظير نرخ مصرف، درصد كاهش تراكم لاروي، يا درصد مراحل مختلف پارازيته شده ارائه شده است و بندرت از اثر آنها روي الگوهاي فراواني فصلي جمعيت صحبت به ميان آمده است. شكارگرها و و پارازيتوئيد ها ممكن است قادر به سركوبي جمعيت هاي آفت در يك مزرعه مشخص تا زير سطح زيان اقتصادي باشند ولي بايد ديد كه آيا ميتوانند اندازه جمعيت در يك منطقه را كاهش دهند يا نه. در حقيقت،  قابليت تحرك و جابجايي و نرخ بالاي افزايش جمعيت اين حشره كه منجر به تشكيل كلوني هاي جديد و رشد جمعيت در بومهاي جديد را مي دهد بر ظرفيت دشمنان طبيعي جهت واكنش هاي تابعي و عددي فائق مي آيد.

 

از ديگر مطالعاتی که در دنیا روی تغییرات جمعیت این حشره انجام شده است بیشتر به عوامل مرگ ومیر (جدول زندگی) یا تغییرات فصلی جمعیت و ارتباط آن با عوامل محیطی توجه کرده اند بطور مثال در یک تحقیق روی تغییرات فصلی جمعيت لاروی H. armigera روي نخود در هند، رطوبت نسبی و بارندگی را در افزایش جمعیت این حشره تاثیر گذار دانسته اند. یک مطالعه تغییرات جمعیت (جدول زندگی) H. armigera در چین نشان داده است که بالا ترین مرگ و میر این حشره از مرحله تخم تا سن دوم لاروی اتفاق می افتد و عامل کلیدی مرگ و میر اثرات تمیزکنندگی باران و باد در جنوب چین و شکار گری دشمنان طبیعی در شمال چین می باشد. در یک مطالعه روی جمعيت لاروی H. armigera روي نخود مشخص گردید که درجه حرارت کمینه روزانه و بارندگی روی پیک جمعیت این حشره تاثیر دارد. در حالیکه مطالعه ای دیگر روي عوامل كليدي مرگ ومير (جدول زندگي) جمعيت H. armigera روي نخود مشخص کرد که عوامل كليدي مرگ ومير در نسل اول و دوم عدم بقاي لارهاي تازه تفريخ شده و پارازيته شدن لاروهاي جوان توسط Campoletis chloridae U. (Ichneumonidae) و پارازيته شدن لاروهاي مسن تر توسط Carcelia illota C. (Tachinidae) و بيماري ايجاد شده توسط ويروس NPV و مرگ ومير شفيره ها توسط يك بيماري ناشناخته (با عامل ناشناخته) مي باشد و بيشترين مرگ ومير مربوط به لارهاي جوان بوده است. در مطالعه ای روی تغییرات جمعيت Helicoverpa spp.  در استرالیا نشان داده شد که بارندگی بهاره و وجود میزبانهای گیاهی روی تغییرات جمعیت گونه های مذکور و وضعیت آفت شدن آنها در پنبه های اول فصل تاثیر دارد. مطالعه اي روي تغييرات فصلي  جمعيت H. armigera روي نخود در پاكستان مشخص کرد كه يك همبستگي مثبت بين تراكم جمعيت و درجه حرارت هاي كمينه و بيشينه و يك همبستگي منفي بين تراكم جمعيت و متوسط درصد رطوبت نسبي صبحگاهي وجود دارد. با مطالعه ژنتیک و مهاجرت جمعیت H. armigera در استرالیا مشخ گردید که جابجایی حشرات کامل از فصلی به فصل دیگر تغییر می کند که این نتایج اهمیت مطالعات جمعیت در سالهای پی در پی را می رساند.

منبع: حشره نامه

کاریکاتور

انجام تحقیقات علمی یا جنگ بر سر تصاحب پست!!! با شرایط مملکت ما سازگاری داره!!

کاریکاتور از China Daily

Longest insect migration revealed

 

Matt Walker
Editor, Earth News

Globe skimmers rest up

Every year, millions of dragonflies fly thousands of kilometres across the sea from southern India to Africa.

So says a biologist in the Maldives, who claims to have discovered the longest migration of any insect.

If confirmed, the mass exodus would be the first known insect migration across open ocean water.

It would also dwarf the famous trip taken each year by Monarch butterflies, which fly just half the distance across the Americas.

Biologist Charles Anderson has published details of the mass migration in the Journal of Tropical Ecology.

Each year, millions of dragonflies arrive on the Maldive Islands, an event which is well known to people living there.

"But no-one I have spoken to knew where they came from," says Anderson, an independent biologist who usually works with organisations such as the Maldivian Marine Research Centre to survey marine life around the islands.

This just illustrates how little we still know about the natural world Biologist Charles Anderson

Their appearance is especially peculiar because the 1200 islands that make up the Maldives lie 500 to 1000km from the mainland of southern India, and all are coral cays with almost no surface freshwater, which dragonflies need to complete their lifecycle.

Anderson noticed the dragonflies after he first arrived in the Maldives in 1983. He started keeping detailed records each year from 1996 and now collates data collected by local observers at other localities in the Maldives, in India and on vessels at sea.

When Anderson compared these observations with those made of dragonflies appearing in southern India, he found a clear progression of arrival dates from north to south, with dragonflies arriving first in southern India, then in the Republic of Maldives' capital Male, and then on more southern atolls.

Each year, dragonflies first appear in Male between 4 and 23 October, with a mean arrival date of 21 October. Dragonfly numbers peak in November and December, before the insects then disappear once more. The insects arrive in waves, with each staying for no more than a few days.

Over 98% of the dragonflies recorded on the islands are Globe skimmers (Pantala flavescens), but Pale-spotted emperors (Anax guttatus), Vagrant emperors (A. ephippiger), Twisters (Tholymis tillarga) and Blue perchers (Diplacodes trivialis) also appear in some numbers.

The dragonflies then reappear between April and June.

Longest journey

The dragonflies are clearly migrating from India across the open sea to the Maldives, says Anderson.

"That by itself is fairly amazing, as it involves a journey of 600 to 800km across the ocean," he says.

Quite how they do it was a bit of a mystery, as in October at least they appear to be flying against the prevailing winds.

However, in October, and continuing into November and December, a weather system called the Inter-tropical Convergence Zone moves southwards over the Maldives.

Ahead of the ITCZ the wind blows towards India, but above and behind it the winds blow from India. So it seems that the dragonflies are able to reach Maldives by flying on these winds at altitude above 1000m.

HARDCORE FLYING Globe skimmers are renowned for their ability to fly long-distances They can fly up to 6300m high, the highest of any dragonfly species With a tailwind of 10m per second, a dragonfly could cross from India to Male in 24 hours Maldivians consider the dragonflies' arrival to be a harbinger of the north-east monsoon

But that is not the end of the animals' epic adventure.

"As there is no freshwater in Maldives for dragonflies, what are they doing here?" asks Anderson.

"I have also deduced that they are flying all the way across the western Indian Ocean to East Africa."

Anderson has gathered a wealth of circumstantial evidence to back his claim.

Large numbers of dragonflies also start appearing in the northern Seychelles, some 2700km from India, in November, and then in Aldabra in the Seychelles, 3800km from India, in December.

That matches the slow southerly movement of the Inter-tropical Convergence Zone weather system, behind which winds blow steadily from India to East Africa.

It is also known that Globe skimmers appear in large numbers through eastern and southern Africa.

In Uganda, they appear twice each year in March or April and again in September, while further south in Tanzania and Mozambique they appear in December and January.

Record breakers

That strongly suggest that the dragonflies take advantage of the moving weather systems and monsoon rains to complete an epic migration from southern India to east and southern Africa, and then likely back again, a round trip of 14,000 to 18,000km.

"The species involved breeds in temporary rainwater pools. So it is following the rains, taking sequential advantage of the monsoon rains of India, the short rains of East Africa, the summer rains of southern Africa, the long rains of East Africa, and then back to India for the next monsoon," says Anderson.

"It may seem remarkable that such a massive migration has gone unnoticed until now. But this just illustrates how little we still know about the natural world."

The monarch butterfly is often cited as having the longest migration of any insect, covering around 7000km in an annual round trip from Mexico to southern Canada.

On average, it takes four generations of butterflies to complete the journey.

Anderson believes that the dragonflies survive the ocean flights by gliding on the winds, feeding on other small insects.

They too, take four generations to make the full round trip each year.

He says the migratory paths of a number of insect-eating bird species, including cuckoos, nightjars, falcons and bee-eaters, follow that of the dragonfly migration, from southern India to their wintering grounds in Africa. That suggests the birds feed on the dragonflies as they travel.

"They [fly] at the same time and altitudes as the dragonflies. And what has not been realised before is that all are medium-sized birds that eat insects, insects the size of dragonflies," he says.

Extraordinary ability

"There are earlier records of swarms of Globe skimmers flying out to sea, and at sea," Anderson continues.

"But it was always assumed that those dragonflies were doomed. Which says rather more about our earth-bound lack of imagination than it does about the globe skimmers' extraordinary flying abilities."

Story

پروانه‌ها با کمک بالهایشان به صداها گوش می‌دهند

گونه های ویژه ای از پروانه ها در بالهای خود گوشهای بسیار کوچکی دارند که می توانند با کمک آنها گام بالا و پایین صوتها را از یکدیگر تشخیص داده و به این شکل از نزدیک شدن پرندگان آگاه شوند.

به گزارش خبرگزاری مهر، دانشمندان تا سال 1912 بر این باور بودند که پروانه ها ناشنوای مطلق هستند تا زمانی که برای اولین بار گوش در پروانه ها شناسایی شد. محققان طی دهه های گذشته با بررسی بر روی آناتومی و ساختار زیستی گوش پروانه ها دریافتند این ویژگی تنها در برخی گونه های خاص از پروانه ها یافت می شود.

آخرین تحقیقات انجام شده بر روی گوشهای موجود بر روی بالهای پروانه ای از مناطق حاره ای به نام مورفو بوده است. در مطالعات جدید محققان دانشگاه بریستول بر روی لایه شنوایی که در لایه زیرین بالهای آبی رنگ این پروانه زیبا قرار گرفته است مشخص شد این لایه بادامی شکل بوده و در مرکز خود برجستگی مشابه زرده تخم مرغ دارد، از همین رو به این غشا لایه "نیم رو" گفته می شود.

امواج صوتی ناشی از آواز پرندگان و یا خرد شدن برگهای پاییزی به این غشا ضربه وارد کرده و به پالسهای عصبی تبدیل می شوند که در نهایت این پالسها توسط سلولهای عصبی جاندار دریافت می شوند. برای درک چگونگی تاثیر لایه نیم رو بر شنوایی پروانه ها محققان اصواتی با فرکانسهای متفاوت را برای پروانه هایی که دامنه شنوایی آنها هزار تا 5 هزار هرتز تخمین زده شده بود پخش کردند و برای مشاهده تغییرات در لایه شنوایی از اسکنرهای لیزری استفاده کردند.

نتیجه این آزمایش نشان داد اصواتی با فرکانسهای پایین تر تنها لایه خارجی غشا و فرکانسهای بالاتر کل ساختار از جمله ساختار کلاهک شکل را دچار ارتعاش می کند. در کل لایه شنوایی در پروانه ها عکس العمل مناسبی نسبت به فرکانسهای پایین تر دارند و این پدیده نشان می دهد گوشهای پروانه ها بیشتر نسبت به این دامنه از صوت حساس هستند.

به گفته دانشمندان پروانه های آبی رنگ مورفو از این توانایی برای تشخیص پرنده های شکارچی استفاده می کنند به این شکل که فرکانسهای بالای صوتی را برابر با حمله پرنده و فرکانسهای پایین تر را برابر بال زدن پرنده می پندارند.

بر اساس گزارش لایو ساینس، در عین حال فرکانسهای بسیار بالا مانند فرکانسهای آواز پرندگان به پروانه هشدار می دهد که در پناهگاه خود باقی بماند و یا از ترفند استتار مخصوص به خود استفاده کند.